Czytam. Tu books.

„Portret Doriana Graya” Oscar Wilde


b.tyjjuuuu

Wieczna młodość? Długowieczność? Nieprzemijająca uroda? Ile ludzi dookoła ściga się z czasem, aby jak najdłużej utrzymać ciało nastolatka, ile jest w stanie poświęcić na rzecz misternie zbudowanego złudzenia, jak wiele z siebie gubi podczas tego wyścigu. A gdzie w świecie kolorowych obrazków miejsce dla zmysłu moralnego, czyniącego z nas człowieka, a nie zwierzę? Wiele o tym i innych uniwersalnych wartościach przekazuje nam Oscar Wilde.

Sama nie wiem jak długo czekałam, aby przeczytać historie Doriana Graya, bardzo długo, sądzę, że około 6 lat. Wtedy usłyszałam o niej pierwszy raz i do tej pory trzymałam ten zamiar. Czy dobrze, że dopiero teraz udało mi się po nią sięgnąć? Wspaniale. Myślę, że to jedna z tych pozycji, na którą można być za młodym i za mało dojrzałym.

vctyy

Niepełnoletni Dorian Gray dziedziczy po krewnym tytuł oraz majątek i przybywa do Londynu, aby zamieszkać w rezydencji. Tutaj poznaje dwie osoby, malarza Bazylego Hallward’a oraz lorda Henry’ego. Pierwszy z nich zupełnie oczarowany młodym mężczyzną otacza go opieką i zachwytem, a następnie, by uwiecznić jego, wyjątkowo piękną, czarującą i niewinną, urodę maluje portret. Drugi zaś wprowadza niedoświadczonego młodzieńca w świat wolności, zabawy, rozkoszy i braku granic. Oczarowany nowymi doświadczeniami zatraca się w nowo odkrytych doznaniach, poznaje coraz więcej i przekracza zasady, nie tylko ustalone przez społeczeństwo, ale również te, których sam uważał za nieprzekraczalne. Wraz z upływem czasu, choć na zewnątrz wciąż wygląda niewinnie oraz pięknie, to w środku zaszła w nim ogromna zmiana, niszcząca jego moralne hamulce. Pogarszające się  zachowanie, gorszące plotki, a także dokonane zbrodnie niszczą twarz Doriana Graya… na obrazie sprzed lat, ta rzeczywista wciąż jest nietknięta zębem czasu przez kilkanaście następnychy. Czy młodego bohatera najdzie refleksja nim będzie za późno? Czy jest jeszcze szansa na uratowanie jego duszy? Czy on sam chce być lepszym człowiekiem?

Patrząc z perspektywy całej lektury, to bardzo użyteczne i pomocne mieć pod ręką taki obraz, który swoim obliczem wskazuje, co jest dobre, a co złe. Trzeba jednak umieć z niego czytać. Tak jak czekałam na poznanie tej historii z niecierpliwością, tak się nie zawiodłam i przepełniona tą trudną historią jestem do dziś.

vyvv

Dojrzałam w tej opowieści o zagubieniu Doriana Graya (a może po prostu opowieści o zmanipulowanym młodzieńcu, bo przecież Henry był 10 lat starszy od niego) bardzo współczesne odnośniki. Postaci popkultury, fałszywi idole, głupi doradcy, wszyscy oni są teraźniejszymi odpowiednikami Henry’ego, mieszają w głowie nieświadomi konsekwencji i wpływu na drugiego człowieka. I w tym kontekście jako jeszcze młoda osoba (mam 21 lat) dobrze, że wpadła do moich rąk teraz, nie za wcześnie i nie za późno. Owszem, ten obraz stanowi tylko metafora tego, co sami widzimy w lustrze, chociaż nasza twarz jest być może gładka, umalowana i piękna, lecz kiedy zostajemy sam na sam z odbiciem, to wtedy dostrzegamy wszystkie szkaradne elementy oraz ślady odrażających czynów. Do tego wszystko wyrażone językiem pięknie przeszłym, Wilde to jeden z TYCH, którzy umieją wyrazić słowami to, co chcą, bez zagęszczenia opisów.

condesigne

Świetna lektura, świetnie się czyta i świetnie jest trafić na nią w odpowiednim momencie życia. Można być na nią za młodym, za małym, za mało doświadczonym i za mało dojrzałym. Nie jest takim typowym drogowskazem życia, pokazem doskonałych wyborów, wręcz przeciwnie, ewidentnie przestrzega i wyraźnie rysuje portret zguby. Zdecydowanie zachęcam do przeczytania.

Czytaliście już ten tytuł? Jakie są wasze refleksje? A może dopiero poznałeś Oscara Wilde? Czekam na komentarze. Zobacz również „Myszy i ludzie” oraz „Bez słów”.

Reklamy

10 thoughts on “„Portret Doriana Graya” Oscar Wilde

  1. Ja czytałam lata temu ‚Buszującego w Zbożu’ i nie wspominam tego jakoś pozytywnie. Książki, o której piszesz nie czytałam. Widziałam ekranizację, ale jakoś szybko o niej zapomniałam, więc pewnie nie była jakaś szczególna. Książka poruszająca ważne dylematy, jak sądzę.

    Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s