Life and society.

Dlaczego warto pisać dziennik? 5 powodów za pisaniem. Dziennik papierowy vs Dziennik elektroniczny.


Od kiedy wróciłam na studia czasu zrobiło się znacznie mniej, nie tylko na pisanie bloga, ale również na wszelkie inne pisanie. Naturalna kolej rzeczy. Nie przypominam sobie, abym kiedykolwiek tutaj wspominała, że prawie codziennie lub nawet kilka razy dziennie, zawsze ważne wydarzenia odnotowuję skrupulatnie w pamiętniku. Jestem osobą zamkniętą w swoim świecie książek, literatury, tekstów własnych. Moja introwertyczna natura w połączeniu z indywidualnymi cechami osobowości powoduje, że nie umiem szybko otwierać się przed ludźmi, opowiadać z entuzjazmem o sobie, egzaltować widowiskowo. Dlatego na kłopoty z uzewnętrznianiem przychodzi mi pamiętnik.

Jak zaczęłam pisać dziennik.

Pierwszy dziennik założyłam w 2. klasie liceum i z małymi przerwami piszę go nadal, oczywiście w nowych zeszytach, bo nie ma nic przyjemniejszego niż zaczynać kolejny dzień w świeżym notatniku. Obecnie kończę już 3 egzemplarz i szukam powoli kolejnego. Wiele osób sądzi, że to dziecinna sprawa, pisanie co mama zrobiła na obiad, jak nauczycielka nakrzyczała na niegrzecznych chłopców i codzienny opis swojego psa. Nie. Zdecydowanie nie, prowadzenie dziennika, to głównie przelewanie na papier swoich najskrytszych myśli, pragnień, lęków, najintymniejszych spraw, uwiecznienia tego, co się wydarzyło, jak się odnajduję w świecie obecnym. Mam chwile, że wracam do tych zapisków z wcześniejszych lat, czytam i nie wierzę, że bałam się głupot, martwiłam o błahostki i czekałam na coś niewartego wyczekiwania.

Mój dziennik elektroniczny.

Kolejnym zaskoczeniem jest fakt, iż mam również dziennik internetowy, czyli bloga na którym opisuję swoje życie, dodaję posty o mojej prywatności, bardzo osobiste, bolesne, ważne. Prowadzę go już kilkadziesiąt miesięcy i nie zamierzam kończyć, mimo że równolegle to samo piszę na papierze. Publikowanie zwierzeń w internecie nie jest wielką sztuką, jeśli robię  to anonimowo, właśnie taką formę wybrałam, bo pokazuję tam siebie jako człowieka, a nie ja jako JA z metryki. Największa zaletą takiego pisania jest możliwość zetknięcie się z nieznanymi ludźmi, nie znającymi mnie tak normalnie, ale za to, którzy czytają moje wpisy i komentują. Dostaję od nich wiele energii, porad, wsparcia, przyjacielskich uwag. Wielokrotnie podtrzymywali mnie na duchu, swoim słowem powodowali, że przeżyłam najcięższe momenty.

Dlaczego warto pisać dziennik obojętnie w jakiej formie? Oto 5 powodów, które zachęcą i zainspirują do założenia własnego.

1. Wartość sentymentalna i nauczki.

Kiedy zagląda się do takiego dziennika za 2, 5, 15 lat można zobaczyć siebie zupełnie z innej strony, cofnąć się do czasu, kiedy problemem była jedynka z chemii. Cała paleta naszych przeżyć, doświadczeń, ale przede wszystkim nauczek i upadków, które wzmocniły oraz doprowadziło do obecnego stanu. Takie wiekowe lustro, które weryfikuje jak daleko zaszliśmy w tym czasie, jak się zmieniliśmy i jak poprowadziliśmy nasze życie, czy te wszystkie zapisane marzenia się spełniły, a może uzbrojeni w doświadczenia mamy świadomość, co trzeba było zrobić inaczej.

2. Oczyszczenie.

Jest coś takiego, że jeśli wywleczesz z siebie emocje, uczucia, myśli, to robi się chociaż odrobinę lżej w duchu. Ja doświadczyłam tego wielokrotnie po napisaniu czasami dwóch zdań, a czasami dwóch stron, jest mi inaczej, nie duszę tego w sobie. Papier może pochłonąć te wszystkie negatywne sprawy, przyjmie wszystko i zniesie zdecydowanie więcej niż człowiek, tyle tylko, że nie odpowie.

3. Piękno pisania.

Coraz mniej piszemy na papierze, wszędzie tylko komputery, najnowsze telefony, tablety i inne narzędzia, a ręka odzwyczaja się od używania długopisu. Codzienny rytuał pisania czy kiedy najdzie ochota uwzniośla zwyczajną rutynę, bo wówczas staje się uwiecznioną historią. Relacjonuje się dzień ten lub inny, wracamy myślami do chwil z większą rezerwą i z mniejszymi emocjami. Kiedy towarzyszy temu ładna papeteria, ulubione pióro czy ozdobne dekoracje, można stworzyć dzieło ciesząc się zwykłymi, „oldskulowymi” czynnościami.

4. Na przestrogę i poznaj mnie.

Ja nie mam dzieci póki co, ale jeśli będę je miała w przyszłości, chciałabym dać im moje pamiętniki, nie tylko, aby lepiej poznały mnie i zobaczyły co przeżywałam w ich wieku. Dałabym im, aby nie popełnili moich błędów, zobaczyli do czego to do prowadziło, co przetrwałam, czułam, jak zmagałam się z trudnościami. Dać im chociaż impuls do refleksji i zastanowienia nad sobą, że życie można ułożyć w różny sposób i każde wydarzenie skutkuje miejscem w którym jesteśmy później.

5. Motywacja.

Podobno jak się kłamstwo powtarza 100 razy, to staje się prawdą. A jak zapisze się coś 100 razy, to bardziej pozostaje w nas i mobilizuje do działania. Dlatego warto zapisywać swoje pragnienia, marzenia, wielokrotnie do tego wracać, powtarzać, czytać i znów pisać. Do tego dopisywać swoje powody, dlaczego, po co, dla kogo, jaki jest cel. Pisać, pisać, pisać, a kiedy nadejdzie moment, że plujesz sobie w brodę z jakiegoś powodu, to jest moment, aby przeczytać i wreszcie ruszyć. Zapiski nie tylko utrwalają się w naszej głowie, w połączeniu z częstym natężeniem może wejść do głowy i nie wyjść, aż do realizacji.

Prowadzisz dziennik? Widzisz w tym sens, a może nie rozumiesz po co? Czekam na Wasze komentarze i dyskusję na temat pamiętników w dorosłym życiu.

Zobacz również: „Ugly love” oraz Jak poradzić sobie na studiach?.

Reklamy

12 thoughts on “Dlaczego warto pisać dziennik? 5 powodów za pisaniem. Dziennik papierowy vs Dziennik elektroniczny.

  1. Ja pierwszy papierowy pamiętnik założyłam w wieku 11 lat. Nadal go mam. Ostatni taki dziennik mam z okresu 3 gimnazjum/ 1 liceum. Obecnie moim pamiętnikiem jest blog, na którym realizuje spory projekt. Mam nadzieję, że wytrwam w nim przez te 9 następnych lat. 🙂

    Polubione przez 1 osoba

  2. Ja piszę codziennie coś takiego jak poranne strony. Nie wiem czy słyszałaś o czymś takim? Zostało mi to z nieco nawiedzonej, ale fajnej książki „Droga Artysty”. Chodzi o to, by codziennie rano zapisać trzy strony, po prostu wylać na papier wszystko co ci leży na wątrobie, albo pisać chociażby „nie wiem o czym pisać”. Byle przez trzy strony i byle codziennie. Bardzo to fajnie robi mojej głowie. Nikomu nie wolno tego pokazywać, ani nie czyta się tego później.

    Polubione przez 1 osoba

  3. Próbowałem pisać pamiętnik, szczególnie w tych cięższych chwilach mojego życia, ale nie umiem. Pisząc, strasznie się irytuje, bo lubię, kiedy zdania ładnie wyglądają, a pisząc o swoich myślach i pragnieniach, nie wychodzi mi to. Na dodatek niektórych rzeczy nawet nie umiem dokładnie opisać, jakby coś mnie blokowało. A może po prostu brak mi takiej motywacji? 🙂

    Polubione przez 1 osoba

    1. Pamiętaj, że ten dziennik/pamiętnik jest dla ciebie. Ma być taki jaki TY chcesz go mieć. Wiele osób nie pisze, no bo właśnie nie umieją ładnie pisać czy, że jak to będzie wyglądało. On jest dla Ciebie, a nie do pokazywani innym. Oczywiście nikt Cie nie zmusza, ale jeśli masz takie pragnienie, to realizuj je dokładnie tak ja chcesz. 😉

      Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s